Bharari

Taking Flight…
Subscribe

Archive for the ‘Marathi Articles’

विवा मिहीको! (Viva Mexico!) – भाग २

Comments (9)

SubscribeFiled Under: Marathi Articles, Mexico,by Bhakti

Write-up in मराठी (Marathi) of our week-long trip to the most populous city in North America – Mexico City – where we managed to get around without taking a single taxi and having no knowledge of Spanish!

Click for: Part One | Part Two

मेक्सिको शहरातील आणखी एक आकर्षण म्हणजे “झोचीमिलो” (Xochimilco). UNESCO ने प्रसिद्ध केलेल्या World Heritage Site च्या यादीत या जागेचा समावेश आहे. मेक्सिको मध्ये पूर्वी “एझटेक”(Aztecs) नावाची जमात होती, त्यांच्या “नाहूआटल” (Nahuatl) भाषेत “झोचीमिलो” म्हणजे “फुलांची बाग”. पूर्वी या झोचीमिलो तलावात पाण्यावर तरंगणाऱ्या फुलांच्या बागा होत्या म्हणे. आणि काही काळाने या एझटेक लोकांनी इथे पाण्यावर तरंगणाऱ्या शेतीची लागवड सुरु केली. आणि लोकांच्या उदरनिर्वाहाचं ते एक साधनच झालं. मग हळू हळू या शेतीपासून उत्पादित मालाची ने आण करण्यासाठी त्यांनी या भागात कालवे बांधले. म्हणजे थोडक्यात सांगायचं झालं तर झोचिमिलो हे प्राचीन मेक्सिकन जीवनपद्धतीचा साक्षीदारच आहे. परंतु आता हे चित्र पूर्णपणे पालटलं आहे. नव्या पिढीचं लक्ष शेतीकडून पर्यटनाकडे केंद्रित झालं आहे. कालवे तसेच आहेत परंतु त्यांचा काही भाग पर्यावरण संवर्धनासाठी आणि पर्यटन वृद्धीसाठी राखीव ठेवला आहे. आणि पर्यटकांसाठी लाकडाच्या रंगीबेरंगी होड्या बनवलेल्या आहेत. ह्या होड्याना “त्रहीनेरास” (Trajineras) असं म्हणतात. तासाच्या हिशोबाने होडी भाडयाने घेऊन मस्त या कालव्यातून फेरी मारता येते. आम्ही देखील बरीच घासाघीस करून ताशी ४०० रुपये असलेली होडी २५० मध्ये पटवली आणि निघालो.

"त्रहीनेरास"(Trajineras) stand

“त्रहीनेरास”(Trajineras) stand

विवा मिहिको! (Viva Mexico!) – भाग १

Comments (13)

SubscribeFiled Under: Marathi Articles, Mexico,by Bhakti

Write-up in मराठी (Marathi) of our week-long trip to the most populous city in North America – Mexico City – where we managed to get around without taking a single taxi and having no knowledge of Spanish!

Click for: Part One | Part Two

फेलिस नविदाद! Feliz Navidad (Merry Christmas)!

फेलिस नविदाद! Feliz Navidad (Merry Christmas)!

“ओला”, “ग्रासिआस”, पेरडॉन, “क्वानतो क्वेस्टा एस्टो “, “डोंडे एस्टा”… काय? ऐकल्यासारखं वाटतंय का कुठे? हे एवढे वाक्प्रचार शिकलात, की तुम्ही अर्धी लढाई जिंकलीतच असं समजा.(पण अर्धीच बरं का) समोरच्या माणसाला खुश करायला हे एवढे शब्द पुरेसे आहेत. आता तुम्ही म्हणाल, काय बड़बडतीये ही! आणि मान्य आहे लढाई जिंकू वगैरे, पण कसली लढाई आणि हे रणांगण आहे तरी कुठे? तर हे आहे जगातील साधारण ४० करोड लोकांची मातृभाषा असलेल्या आणि इंग्रजीचीच बाराखडी आणि मुळाक्षरं असलेल्या “स्पानिश” (Spanish) भाषेचं.

“ओला” (Hola) म्हणजे “नमस्कार”, “ग्रासिआस” (Gracias) म्हणजे “धन्यवाद”, “पेरडॉन” (Perdon) म्हणजे “माफ करा”, “क्वानतो क्वेस्टा एस्टो?” (Cuánto cuesta esto) म्हणजे “ह्या गोष्टीची किंमत किती?” आणि “डोंडे एस्टा?” (Donde esta) म्हणजे “ही जागा कुठे आहे?”. आता तुम्हीच सांगा, ते लढाईचं वगैरे बरोबर म्हटलं की नाही मी? आजपर्यंत माझा असा गोड गैरसमज होता की इंग्रजी भाषा आली की जगाच्या कुठल्याही कोपऱ्यात प्रवास करता येतो, काहीही अडचण येत नाही. पण तो गेल्याच वर्षी पूर्णपणे दूर झाला. आणि ह्याचं निमित्त म्हणजे उत्तर अमेरिकेतील एक देश आणि त्याचं नाव आहे “मेक्सिको” (Mexico).

“रॉकी पर्वतरांग” … पृथ्वीवरील एक स्वर्ग – भाग २

Comments (5)

SubscribeFiled Under: Canada, Marathi Articles,by Bhakti

A memoir in Marathi (मराठी) of our week-long road trip in the Canadian Rockies – Heaven on Earth – visiting Banff, Yoho and Jasper National Parks, as well as Calgary and Edmonton in the Province of Alberta.

Click for: Part One | Part Two

आता “एमरल्ड लेक” (Emerald Lake) – नावासारखंच आहे अगदी, एमरल्ड खड्याच्या रंगाचं.  पण तुम्ही म्हणाल कुठे आहे हे आता आणि कसं जायचं या तळ्यावर.  लेक लुइस पासून थोड्याच अंतरावर “ब्रिटिश कोलंबिया” (British Columbia) प्रांतात “योहो (Yoho) राष्ट्रीय उद्यान”आहे. या उद्यानातच आहे हे तलाव.  आणि हे योहो राष्ट्रीय उद्यान जास्पर ला जायच्या वाटेवर आहे त्यामुळे लेक लुइस बघून आल्यावर दुसऱ्या दिवशी बँफ मधून आम्ही आमच्या Bags उचलल्या आणि चेक आउट करून निघालो योहो राष्ट्रीय उद्याना च्या दिशेने.  खरतर रॉकी पर्वतरांगांमध्ये फिरायला २ रस्ते आहेत, एक म्हणजे ‘ट्रान्स कॅनडा हायवे’ आणि दुसरा म्हणजे अगदी जंगलाच्या जवळून आतून जाणारा ‘Bow Vally Parkway – Highway 1A’.

हायवे वरून आपल्याला लांबच लांब डोंगररांगा, नद्या, तलाव दिसतात.  थोडक्यात म्हणजे view दिसतो, पण आतल्या रस्त्याने एक वेगळीच मज्जा आहे आणि थ्रील आहे आणि ते म्हणजे जंगलाचा खजिना, wild life.  या रस्त्याने जाताना माझी excitement तर खूपच वाढली होती.  आम्ही बघत बघत चाललो होतो कि काही  दिसतंय का ते.  आणि देवाची कृपा आणि आमच्या नशिबाने आम्हाला वेगवेगळी हरणं, सांबर आणि चक्क काळं अस्वल आणि त्याचं छोटं पिल्लू पण दिसलं.  धन्य वाटलं.